Wat er in een sessiemap van de Celestron Origin staat
Elke opnamesessie krijgt een eigen map, genoemd naar het object en de begintijd, bijvoorbeeld Black_Eye_Galaxy_2026-03-14_21-20-36. Kopieer de hele map naar je computer en laat de inhoud zoals die is. OriginStack herkent elk bestand zelf.
- De lichtframes
Light0001.fits ... Eén FITS-bestand per belichting. Dit zijn de ruwe sensorgegevens, nog in het kleurenmozaïek van de camera, en dit is wat er gestapeld wordt.
- Kalibratieframes
bias, dark, flat Bias-, dark- en flatframes, als de sessie die heeft. Ze leggen de offset van de sensor, het warmtesignaal en de hete pixels, en de vignettering van de optiek vast. OriginStack bouwt er masterframes van en corrigeert elk lichtframe daarmee. Een sessie zonder die frames wordt nog steeds gestapeld; die correctie wordt dan alleen overgeslagen.
- Sessie-informatie
info.json Geschreven door de Origin: de objectnaam, het kleurpatroon van de sensor, je GPS-positie en waar aan de hemel de telescoop naar wees. OriginStack gebruikt dit om het object een naam te geven, er instellingen voor te kiezen en de stack aan de hemel te plaatsen.
- De eigen stack van de telescoop
FinalStackedMaster.tiff Het beeld dat de Origin tijdens de sessie heeft opgebouwd. OriginStack negeert het, zodat het nooit als extra frame wordt meegestapeld.
Stap voor stap stapelen
- 1. Installeer OriginStack
Windows, macOS, Linux Download op Windows het installatiebestand van de nieuwste release en voer het uit. Het installatieprogramma heeft nog geen codehandtekening, dus SmartScreen kan een waarschuwing geven: kies Meer informatie en daarna Toch uitvoeren. Download op een Mac de zip voor Apple silicon of Intel van dezelfde pagina en sleep OriginStack naar Apps; de eerste keer openen vraagt één extra goedkeuring, beschreven bij de stappen voor Linux op de homepagina. Er is geen account en geen Python nodig.
- 2. Kies de sessiemap
Open de app en kies de map die je hebt gekopieerd. Hij telt de frames en leest de objectnaam uit
info.json.- 3. Zeg wat je hebt gefotografeerd
Kies Sterrenstelsel, Nevel, Sterrenhoop, Sterrenveld of Komeet, of laat het op Automatisch herkennen staan. De app stelt er een voor op basis van de sessie. Kies Volledige kwaliteit, of Snel bekijken voor een snellere controle.
- 4. Druk op Starten
De frames worden gekalibreerd, beoordeeld, uitgelijnd (inclusief de langzame veldrotatie die een alt-az-montering zoals de Origin geeft), gestapeld met verwerping van uitschieters, en afgewerkt: gradiënten, kleur en ruis worden aangepakt en het resultaat wordt gestretcht om te bekijken. Een sessie van zo'n honderd frames duurt een minuut of twee op een recente desktop met 8 kernen. De voorvertoning volgt elke stap terwijl die plaatsvindt.
- 5. Gebruik het resultaat
Laat de uitvoer leeg en de stack wordt naast de sessiemap opgeslagen, zonder ooit een eerdere te overschrijven. Je krijgt een JPEG om te bekijken en te delen, en een FITS-bestand dat lineair blijft, voor verdere bewerking in andere software of om later met een andere nacht samen te voegen.
Liever de opdrachtregel? Dezelfde run is python originstack.py -d Black_Eye_Galaxy_2026-03-14_21-20-36 -o black_eye.fits.
Meerdere nachten op één object
Zet de sessiemap van elke nacht in één bovenliggende map en kies die bovenliggende map. Omdat het veld van de Origin draait terwijl het object wordt gevolgd, vallen nachten zelden precies op elkaar. OriginStack leest eerst de metagegevens van elke sessie en voegt dan ofwel alle frames samen, ofwel stapelt het elke nacht apart en voegt die samen met een sterkoppeling die tegen rotatie bestand is, afhankelijk van wat het meeste van het beeld overlaat. Gebruik --merge om de frames van vannacht aan een al gemaakte stack toe te voegen. Details staan op de pagina met geavanceerde functies.
Waarom opnieuw stapelen in plaats van FinalStackedMaster.tiff te gebruiken
Bij vier sessies met de Origin, met dezelfde frames, had de eigen stack van de telescoop sterren die 3 tot 38% breder waren dan die van OriginStack, terwijl de ruis binnen een paar procent lag. Het bestand van de Origin heeft wel één voordeel: de gradiënten in de hemel zijn al verwijderd. OriginStack verwijdert ze in de afwerkingsstappen.

De volledige metingen, de methode en een vergelijking met Siril en DeepSkyStacker staan op de homepagina. Vier sessies met één telescoop is een kleine steekproef; tools/bench_vs_origin.py herhaalt de vergelijking op je eigen frames.
Als er iets misgaat
- Het vond geen frames
Kies de map waar de
Light*.fits-bestanden zelf in staan, of een map met sessiemappen, niet een map daarboven.- Het koos het verkeerde soort object
Kies de kaart zelf in plaats van Automatisch herkennen. Geef op de opdrachtregel
--target-typemee.- Je hebt geen internetverbinding
Stapelen werkt offline. Vink Offline aan in de app, of geef
--offlinemee, en OriginStack doet helemaal geen netwerkverzoeken.- Iets anders
Open een issue op GitHub met het logboek uit het paneel linksonder in de app.
